Powrót do strony głównej

Poniżej znajdują się opisy projektów realizowanych przez zakład doświadczalny w Muchocinie.

Projekty zrealizowane w 2020 roku

Tytuł projektu

Odtworzenie populacji siei szlachetnej w wybranych jeziorach Pojezierza Międzychodzko-Sierakowskiego realizowane przez Zakład Doświadczalny Technologii Produkcji Pasz i Akwakultury w Muchocinie.

Opis projektu

Przedsięwzięcie zostało wykonane wg. zaplanowanej sekwencji działań: inkubacja ikry, podchów wylęgu oraz wychów narybku siei szlachetnej, przeprowadzonych w warunkach kontrolowanych, zgodnie z powszechnie przyjętymi procedurami w tym zakresie oraz wypracowanymi dotychczas zasadami. Zastosowany dedykowany program żywieniowy oraz systematyczna profilaktyka zdrowia ryb były nieodzownym elementem zapewniającym ich prawidłowy rozwój, a tym samym wysoką przeżywalność.

Zgodnie z harmonogramem projektu zakupiono dwie sztuki basenów manipulacyjnych dla narybku siei. Zastosowanie tego typu urządzeń było istotne dla zapewnienia optymalnych warunków środowiskowych podczas zabiegów prowadzonych w procesie wychowu narybku (ważenie, sortowanie, kąpiele profilaktyczne), co bezpośrednio pozytywnie wpływa na efektywność całego przedsięwzięcia. Ważnym etapem przedsięwzięcia było przygotowanie pasz specjalistycznych: larwstarterów oraz diet wzrostowych. Skomponowane pod względem pokrycia potrzeb pokarmowych i wykonane metodą ekstruzji pasze dla młodocianych stadiów siei pozwoliły na uzyskanie zadowalających przyrostów ryb, oraz, co najistotniejsze, ich wysoką wartość biologiczną. Narybek letni siei uzyskany w ten sposób, charakteryzujący się wysokim stopniem adaptacji po wprowadzeniu do warunków naturalnych jest jedną z bardziej preferowanych form materiału zarybieniowego tego gatunku, a efektywność przeprowadzonych zarybień jest wysoka. Wytypowane w 2020 roku jeziora: Gorzyńskie, Tuczno Wielkie i Gorzyckie zarybiono w dniach  narybkiem letnim siei szlachetnej. Zarybienie przeprowadzone zostało zgodnie ze sztuką, metodą rozprowadzenia z łodzi w strefie litoralu jezior.

Wykonane zarybienie jezior ma ważny aspekt poznawczy, dając możliwość określenia stopnia adaptacji narybku siei szlachetnej pochodzącego z podchowu w akwakulturze do warunków naturalnych. Konsekwentna realizacja program odbudowy populacji siei szlachetnej pozwoli na wykorzystanie jej naturalnych predyspozycji jako gatunku wskaźnikowego jakości środowiska wodnego. Realizowana w ostatnim czasie przez ZDTPPiA w Muchocinie koncepcja zarybieniowa, ma istotne znaczenie dla powodzenia odbudowy i utrzymania silnych populacji siei szlachetnej – waż­nego, rodzimego składnika ichtiofauny w jeziorach Pojezierza Międzychodzko-Siera­kowskiego.

Więcej informacji o WFOŚiGW w Poznaniu tutaj: KLIK

Projekty realizowane obecnie

Tytuł projektu

Innowacyjne komponenty paszowe w żywieniu ryb reofilnych – optymalizacja oraz zwiększenie efektywności wychowu stadiów młodocianych.

Opis projektu

Projekt realizowany we współpracy z Polskim Związkiem Wędkarskim Okręg w Poznaniu.

Celem operacji jest:

Wspieranie rozwoju technologicznego sektora akwakultury poprzez opracowanie innowacyjnych technologii produkcji pasz oraz receptur mieszanek paszowych pozwalających na samodzielne wytwarzanie pełnoporcjowych pasz ekstrudowanych z użyciem produktów z owadów dedykowanych dla ryb reofilnych. Transfer innowacyjnej wiedzy dotyczącej procesów i produktów do podmiotów akwakultury nie będących beneficjentem projektu w celu zwiększenia ich konkurencyjności rynkowej i możliwości w zakresie wykorzystania w praktyce wyników badań naukowych wnoszących nową jakość w wytwarzaniu pasz i podchowie ryb reofilnych.

Planowane efekty operacji to:

Operacja obejmuje realizację następujących zadań:
1. adaptacja i modernizacja pomieszczeń technologicznych w celu ich przystosowania do instalacji maszyn i urządzeń do wytwarzania innowacyjnych pasz dla ryb w skali eksperymentalnej;
2. zakup specjalistycznych maszyn i urządzeń do wytwarzania innowacyjnych pasz dla ryb metodą ekstruzji w skali eksperymentalnej;
3. wykonanie infrastruktury dedykowanej dla ryb reofilnych do testowania innowacyjnych pasz, tzn. obiektu funkcjonującego w systemie zwrotnych obiegów wody (RAS) z oddzielnymi modułami dedykowanymi dla każdego z gatunków ryb;
4. wdrożenie opracowanej technologii do akwakultury ryb reofilnych;
5. upublicznienie wyników projektu poprzez ich prezentację podczas cyklicznych konferencji krajowych oraz międzynarodowej konferencji, publikacje w czasopismach branżowych, publikacje naukowe w czasopismach recenzowanych; informacje o projekcie będą również umieszczane na stronie internetowej PZW Okręg w Poznaniu. W interesie zbiorowym związanym z realizacją projektu leży:
a. upowszechnianie wiedzy technologicznej i żywieniowej wśród podmiotów akwakultury, uczniów szkół średnich o profilu rybackim i studentów kierunków takich jak zootechnika, biologia i weterynaria.
b. uwzględnienie infrastruktury dydaktycznej służącej do zwiększenia zakresu upowszechnienia wyników projektu w ramach interesu zbiorowego obejmującego możliwość samodzielnego wdrożenia technologii poprzez podmioty niezwiązane z wnioskodawcą.
c. wdrożenie opracowanej technologii produkcji pasz i receptur akwakultury w gospodarstwie konsorcjanta pozwalające na weryfikację danych uzyskanych doświadczalnie i wytworzenie modelu produkcji, który będzie mógł być w sposób dobrowolny i nieodpłatny wprowadzone do praktyki hodowlanej.
d. ułatwienie praktycznego wdrożenia wśród innych podmiotów w obrębie szeroko rozumianego interesu zbiorowego poprzez: Publikacje na stronie internetowej projektu; Upowszechnianie na konferencjach naukowych; Publikację artkułu naukowego opisującego zarówno sposób wytworzenia, skład jak i wyniki stosowania pasz wytworzonych w trakcie projektu; Udział w projekcie uczniów Technikum Rybackiego w Sierakowie; Udział w projekcie studentów Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu; Organizację szkoleń i kursów teoretycznych i praktycznych dla podmiotów działających w sektorze akwakultury. Podjęte działania upowszechniające wyniki projektu pozwolą na samodzielną produkcję pasz z użyciem białka owadów przez podmioty zainteresowane.

Wartość operacji wynosi 5.806.970,04 zł

Uzyskano dofinansowanie w kwocie 4.924.077,09 zł w ramachoperacji działania „Innowacje” o którym mowa w art. 47 rozporządzenia 508/20141 w ramach Priorytetu 2 – Wspieranie akwakultury zrównoważonej środowiskowo, zasobooszczędnej, innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej na wiedzy, zawartego w Programie Operacyjnym „Rybactwo i Morze” w tym współfinansowanie Unii Europejskiej w ramach EFMR wynosi 3.693.057,81 zł.

Więcej informacji na stronie PZW Okręg w Poznaniu: KLIK

 

Tytuł projektu

 

 

 

Testowanie skuteczności metod odłowu inwazyjnych obcych gatunków żółwi

Opis projektu

Problem występowania w środowisku przyrodniczym Polski inwazyjnych gatunków obcych żółwi wodno – lądowych narasta od lat. Ich obecność w środowisku jest wynikiem porzuceń przez właścicieli. Jest to niezgodne z obowiązującym prawem, ale także niedopuszczalne z punktu widzenia dobrostanu zwierząt. Najczęściej porzucanymi gadami w naszym kraju są żółwie ozdobne (Trachemys scripta), których wszystkie trzy podgatunki – żółw czerwonolicy, żółtobrzuchy i żółtolicy są spotykane na terenie Wielkopolski.

Od czerwca do października 2021 r. pracownicy dwóch jednostek Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu: Zakładu Doświadczalnego Technologii Produkcji Pasz i Akwakultury w Muchocinie oraz Pracowni Rybactwa Śródlądowego i Akwakultury biorą udział w realizacji prac wykonywanych na zlecenie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska  w ramach Umowy nr 52/GDOŚ/2020 (Projekt nr POIS.02.04.00-00-0100/16 pod nazwą „Opracowanie zasad kontroli i zwalczania inwazyjnych gatunków obcych wraz z przeprowadzeniem pilotażowych działań i edukacją społeczną”).

Celem zadania koordynowanego przez Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk jest sprawdzenie, która z metod odłowu inwazyjnych gatunków obcych żółwi jest najbardziej skuteczna. Naukowcy z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu prowadzą pilotażowe odłowy z wykorzystaniem pułapek żywołownych typu plażowiskowego.

Dzięki zastosowaniu pułapek żywołownych możliwe jest bezpieczne dla zwierząt odłowienie inwazyjnych obcych żółwi (fot. Mateusz Rawski).

Żółwie odłowione w czasie trwania projektu do końca swojego życia będą przebywać w Zakładzie Doświadczalnym Technologii Produkcji Pasz i Akwakultury w Muchocinie, gdzie otrzymają niezbędną opiekę zootechniczną i weterynaryjną. Ich dalsza historia będzie dokładnie monitorowana – każdy z żółwi zostanie oznaczony unikalnym mikroczipem pozwalającym na jego łatwą identyfikację przez wiele lat.

Przygotowana została infrastruktura kwarantannowa odpowiednia do czasowego przetrzymywania i obserwacji nowoprzybyłych zwierząt oraz zewnętrzne i wewnętrzne zbiorniki, w których żółwie będą utrzymywane przez cały rok na zabezpieczonym i monitorowanym terenie, w sposób zapobiegający ich ponownemu przedostaniu się do środowiska przyrodniczego.

Odłowy inwazyjnych obcych żółwi są istotnym elementem ochrony rodzimej przyrody. W Polsce w naturze występuje tylko jeden gatunek żółwia, jest nim żółw błotny (Emys orbicularis), którego ciało i pancerz najczęściej są czarnej barwy z licznymi kropkami i cętkami. Stopień zagrożenia tego gatunku w naszym środowisku rośnie, do czego przyczynia się coraz większe rozpowszechnienie inwazyjnych gatunków obcych. Żółwie ozdobne – stanowiące obecnie największe zagrożenie dla żółwia błotnego – odróżnić można w łatwy sposób dzięki charakterystycznemu ubarwieniu boków głowy. Żółw czerwonolicy posiada czerwone lub pomarańczowe, jednolicie ubarwione proste pasy za oczami. W przypadku żółwia żółtolicego ich część znajdująca się najbliżej oczu posiada przejaśnienie – niekiedy jest barwy kremowej, a nawet białej. W przypadku największego z podgatunków – żółwia żółtobrzuchego, za okiem znajduje się nieregularna pionowa plama, której końce ciągną się wzdłuż skroni i żuchwy, a kolorystyka może przybierać barwy od białej do czerwonej. Najstarsze osobniki żółwi ozdobnych naturalnie ciemnieją – zjawisko to nosi nazwę melanizmu, w ich przypadku niekiedy pasy na głowie mogą być widoczne w mniejszym stopniu jednak nigdy nie posiadają jasnego nakrapiania charakterystycznego dla żółwia błotnego.

Żółw błotny – jedyny naturalnie występujący w Polsce gatunek żółwia (fot. Mateusz Rawski).

Żółw czerwonolicy – inwazyjny gatunek obcy (fot. Mateusz Rawski).

Żółw żółtolicy – inwazyjny gatunek obcy (fot. Mateusz Rawski).

Żółw żółtobrzuchy – inwazyjny gatunek obcy (fot. Mateusz Rawski).

Melanistyczny osobnik żółwia czerwonolicego odłowiony przez zespół Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu (fot. Mateusz Rawski).

 

Tytuł projektu

Innowacyjna technologia wychowu młodocianych stadiów ryb jesiotrowatych o wysokim stopniu adaptacji do warunków naturalnych i seminaturalnych

Opis projektu

Polski Związek Wędkarski Okręg w Poznaniu współpracując z Uniwersytetem Przyrodniczym w Poznaniu Zakładem Doświadczalnym Technologii Produkcji Pasz i Akwakultury w Muchocinie oraz Tomaszem Zielaznym Gospodarstwo Rybackie w Słowikowe
informuje realizacji przedsięwzięcia

pn.: „Innowacyjna technologia wychowu młodocianych stadiów ryb jesiotrowatych o wysokim stopniu adaptacji do warunków naturalnych i seminaturalnych”

 

Celem operacji jest:

Wspieranie wzmacniania rozwoju technologicznego, innowacji i transferu wiedzy.

 

Planowane efekty operacji to:

W ramach realizacji operacji planuje się opracowanie technologii wychowu materiału zarybieniowego jesiotra ostronosego i syberyjskiego.

 

Wartość operacji wynosi 8.184.563,52 zł

 

Uzyskano dofinansowanie w kwocie 7.918.382,72 zł w ramach 2.1 „Innowacje”, o których mowa w art. 47 rozporządzenia nr 508/2014, w zakresie Priorytetu 2. Wspieranie akwakultury zrównoważonej środowiskowo, zasobooszczędnej, innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej na wiedzy. zawartego w Programie Operacyjnym „Rybactwo i Morze”. Współfinansowanie ze środków Unii Europejskiej w ramach EFMR wynosi 5.938.787,04 zł