Powrót do strony głównej

Poniżej znajdują się opisy projektów realizowanych przez zakład doświadczalny w Muchocinie.

Projekty zrealizowane w 2016 roku

Tytuł projektu

Restytucja i reintrodukcja suma europejskiego w wybranych jeziorach Pojezierza Międzychodzko-Sierakowskiego realizowana przez Zakład Doświadczalny Technologii Produkcji Pasz i Akwakultury w Muchocinie.

Opis projektu

Restytucja i reintrodukcja suma europejskiego ma na celu odbudowanie i utrzymanie stabilnych populacji gatunku w wytypowanych jeziorach. Popieranie ryb drapieżnych jest elementem służącym poprawie relacji ilościowych ryb spokojnego żeru i drapieżników. Systematyczne zarybianie sumem jest skutecznym narzędziem ograniczania ilości ryb małocennych, z grupy eutrofizujących, których nadmierne ilości są jedną z przyczyn pogarszania się jakości wód w jeziorach. Projekt służy również ograniczaniu efektu ichtioeutrofizacji poprzez biomanipulację składem ichtiofauny.

Przedsięwzięcie ma charakter eksperymentalny, głównym celem jest określenie efektywności zarybień wód otwartych materiałem pochodzącym z akwakultury.

Pozyskano tarlaki suma europejskiego, a następnie przeprowadzono sztuczne tarło przy wykorzystaniu stymu­lacji hormonalnej, synchronizującej dojrzewanie płciowe i owulację. Inkubację ikry przeprowadzono w aparacie wylęgarniczym, a podchów wylęgu w aparatach długo-strumieniowych w hali akwakultury. Wykonano pasze narybkowe dla suma w hali półtechniki ZDTPPiA w Muchocinie metodą ekstruzji. Przeprowadzono podchów narybku suma do stadium narybku jesiennego w warunkach kontrolowanych w basenach przepływowych, w hali akwakultury. Zakupiony w ramach projektu miernik zawartości tlenu w wodzie był wykorzystywany w czasie podchowu wylęgu i narybku suma europejskiego. Na tym etapie ryby żywione były przez 24 godziny na dobę, przy skarmianiu ekstrudowanych pasz wykonanych w oparciu o udoskonalone własne receptury w ramach realizacji przedsięwzięcia. Karmienie ryb odbywało w sposób ciągły przy wykorzystaniu automatycznych karmideł taśmowych dla ryb. W trakcie podchowu prowadzono zabiegi pielęgnacyjne ryb, przede wszystkim kąpiele profilaktyczne przeciwko ektopasożytom. Wykonywano cykliczne kontrole stanu zdrowotnego ryb oraz ważenia kontrolne służące określaniu tempa ich wzrostu. Po podchowie ryb, w październiku 2016 roku, zarybiono narybkiem jesiennym suma, jeziora użytkowane przez ZDTPPiA w Muchocinie położone na Pojezierzu Międzychodzko-Sierakowskim: Gorzyńskie, Środkowe, Gorzyckie, Tuczno Wielkie, Tuczno Małe oraz Wielkie.

Obecnie populacja suma w naszych wodach staje się coraz liczniejsza ale nadal wymaga prowadzenia konsekwentnych działań wspomagających. Systematyczne zarybianie sumem jest skutecznym narzędziem ograniczania ryb małocennych, z grupy eutrofizujących (przede wszystkim karpiowatych), których nadmierne ilości są jedną z przyczyn pogarszania się jakości wód w jeziorach.

Więcej informacji o WFOŚiGW w Poznaniu tutaj: KLIK

Projekty zrealizowane w 2017 roku

Tytuł projektu

Odtworzenie populacji siei szlachetnej w wybranych jeziorach Pojezierza Międzychodzko-Sierakowskiego realizowane przez Zakład Doświadczalny Technologii Produkcji Pasz i Akwakultury w Muchocinie.

Opis projektu

Od lat osiemdziesiątych XX w. nastąpiło gwałtowne załama­nie połowów siei w Polsce, co jest związane ze wzrostem zanieczyszczenia i eutrofizacją jezior, pogorszeniem się warunków tlenowych, co w efekcie niweczy efekty tarła naturalnego tego gatunku. Jak wynika z badań prze­prowadzonych w ostatnich latach, sieja ginie najszybciej w jeziorach Wielkopolski. Badania siei w jeziorach Międzychodzkich, zapoczątkował Bloch, w latach 1780 – 1782. Pod koniec XIX wieku prace te kontynuował Peters, który występującą w jeziorach nadwarciańskich sieję, zaliczył do pierwotnego składnika tych zbiorników i nadał jej nazwę siei szlachetnej (Coregonus lavaretus generosus Peters). W latach pięćdziesiątych XX w., prof. Józef Kaj prowadził badania siei w jeziorach skupiska międzychodzkiego; autor ten, uznał badane je­ziora za autochtoniczne stanowisko siei, a wy­stępującą w nich formę generosus za relikt z okresu Yoldia. Stanowisko to, co trzeba podkreślić, wyznacza południowy zasięg wystę­powania siei gęstoflltrowej w Zachodniej Polsce. W świetle powyższych danych konieczna jest odbudowa populacji siei szlachetnej w wybranych jeziorach pojezierza Międzychodzko-Sierakowskiego metodą czynną.

Eksperymentalny aspekt przedsięwzięcia to przede wszystkim określenie efektywności zarybień wód otwartych materiałem pochodzącym z akwakultury poprzez stopień adaptacji narybku do bytowania w warunkach naturalnych.

Pierwszym etapem przedsięwzięcia było wyhodowanie wysokiej jakości materiału zarybieniowego siei szlachetnej w sposób kompleksowy: od odłowienia materiału matecznego, poprzez pozyskanie produktów płciowych, przeprowadzenie sztucznego tarła, inkubację ikry, podchów wylęgu żerującego, aż po wychów materiału zarybieniowego, przydatnego do obsadzenia wytypowanych jezior. W trakcie realizacji przedsięwzięcia zakupiono trzy aparaty do podchowu wylęgu siei niezbędne dla podniesienia efektywności krytycznego okresu w procesie wychowu materiału zarybieniowego. Przeprowadzono podchów wylęgu żerującego siei szlachetnej do stadium narybku letniego w warunkach kontrolowanych w basenach przepływowych, w hali podchowu ryb ZDTPPiA w Muchocinie. Na tym etapie ryby były żywione ekstrudowanymi paszami wykonanymi w oparciu o własne receptury. Karmienie ryb odbywało w sposób ciągły przy wykorzystaniu automatycznych karmideł taśmowych dla ryb. W trakcie podchowu prowadzono zabiegi pielęgnacyjne ryb, przede wszystkim kąpiele profilaktyczne przeciwko ektopasożytom. Wykonywano cykliczne kontrole stanu zdrowotnego ryb oraz ważenia kontrolne służące określaniu tempa ich wzrostu. Po podchowie ryb w połowie lipca 2017 roku zarybiono narybkiem letnim siei szlachetnej wytypowane jeziora leżące na Pojezierzu Międzychodzko-Sierakowskim: Gorzyńskie, Gorzyckie oraz Tuczno Wielkie.

Istotnym aspektem eksperymentalnym przedmiotowego projektu jest wykorzystanie wprowadzonej do jezior siei jako bioindykatora jakości środowiska wodnego, do czego jest gatunkiem predysponowanym i wykorzystywanym w biomonitoringu eutrofizacji jezior.

Więcej informacji o WFOŚiGW w Poznaniu tutaj: KLIK