„UTRZYMANIE I ODBUDOWA POPULACJI SIELAWY W WYBRANYCH JEZIORACH POJEZIERZA MIĘDZYCHODZKO-SIERAKOWSKIEGO REALIZOWANA PRZEZ ZAKŁAD DOŚWIADCZALNY TECHNOLOGII PRODUKCJI PASZ I AKWAKULTURY W MUCHOCINIE” dzięki wsparciu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Poznaniu

Celem projektu jest aktywna ochrona sielawy – utrzymanie i odbudowa jej populacji poprzez zarybienie wybranych jezior materiałem wyprodukowanym w warunkach akwakultury.

Efektem ekologicznym przedsięwzięcia będzie utrzymanie i odbudowa populacji sielawy (Coregonus albula) – gatunku ujętego na Czerwonej Liście Zwierząt Ginących i Zagrożonych w Polsce w wybranych jeziorach Pojezierza Międzychodzko-Sierakowskiego, w których wymagania siedliskowe i środowiskowe odpowiadają bytowaniu tego gatunku. Coregonidy występują w jeziorach, których wody charakteryzują się niską zawartością biogenów oraz wysokim natlenieniem, wskutek czego stały się bioindykatorem jakości ekosystemów wodnych. Postępująca eutrofizacja zbiorników wodnych, spowodowana głównie działalnością człowieka, znacznie pogorszyła warunki ich bytowania. Ma to bardzo istotne znaczenie dla sukcesu naturalnego tarła, gdyż warunki środowiskowe mają bezpośredni wpływ na rozwój embrionalny i larwalny, co finalnie wpływa na liczebność osobników dorosłych. Sielawa w jeziorach Wielkopolski jest gatunkiem zagrożonym wyginięciem – niekorzystne zmiany jakości wód spowodowały regres tego gatunku. Zauważalny jest także efekt wrażliwości na niekorzystne zmiany w środowisku gatunku występującego na granicy naturalnego zasięgu występowania, szczególnie w obliczu zmian klimatycznych. Eksperymentalny i poznawczy aspekt przedsięwzięcia dotyczy określenia efektywności wprowadzania do wód otwartych materiału zarybieniowego pochodzącego z akwakultury poprzez stopień adaptacji narybku do warunków naturalnych. W pierwszym etapie przedsięwzięcia zostanie wyhodowany wysokiej jakości materiał zarybieniowy sielawy w sposób kompleksowy: od pozyskania tarlaków, poprzez pozyskanie produktów płciowych, przeprowadzenie sztucznego tarła, inkubację ikry, podchów wylęgu żerującego, aż po wychów narybku letniego. W kolejnym etapie zostanie wykonane zarybienie narybkiem letnim sielawy w ilości 200 000 sztuk wytypowanych jezior na Pojezierzu Międzychodzko-Sierakowskim: Gorzyńskie, Gorzyckie i Tuczno Wielkie o łącznej powierzchni 158,6 ha, które są położone na terenie Obszaru Natura 2000 PLB300015 Puszcza Notecka oraz Obszarze Chronionego Krajobrazu „H” Międzychód. Ważnym aspektem eksperymentalnym przedmiotowego projektu jest wykorzystanie wprowadzonej do jezior sielawy jako bioindykatora jakości środowiska wodnego.